این روزها

آن چیزی که این روزها به آن می‌اندیشم، بازنگری و بازسازی افکارم است.

آن چیزی که این روزها به آن احتیاج دارم، کمی تعلیق و رهایی است که ندارمش.

آن چیزی که این روزها به آن عادت می‌کنم، پذیرش بدترین اتفاقات است هم از لحاظ کمی و هم از لحاظ کیفی.

 

 

دیدگاه ها

  1. مهدیس

    سلام. به نظرم این مطلب از اون دست روز نوشت هاییه که اگر بگردیم مشابهش رو در سایت باز هم پیدا می کنیم. مثل حرفی که مدام با خودت تکرار می کنی چون هنوز دغدغته, چون نباید یادت بره, چون هنوز بدستش نیاوردی.
    به نظرم شما همیشه “بازنگری و بازسازی افکار” رو در تلاش بودید, “تعلیق و رهایی” رو در آرزو و با “پذیرش بدترین اتفاقات” همیشه بر سر جدال. گمان می کنم در این زمانه سراسر سازش و عادت باید خوشحال باشیم که هنوز گاهی تضادهای درونمون اونقدر بالا می گیره که نیازمند قدری رهایی برای بازسازی و فرار از پذیرفتن و عادت کردن می شیم.
    امیدوارم به زودی فرصت تجدید قوا پیش بیاد. برقرار باشید
    …………………………………………………………………………………………………………………
    جواب: سلام. کاملا حق با توست.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *