این روزها

آن چیزی که این روزها به آن می‌اندیشم، بازنگری و بازسازی افکارم است.

آن چیزی که این روزها به آن احتیاج دارم، کمی تعلیق و رهایی است که ندارمش.

آن چیزی که این روزها به آن عادت می‌کنم، پذیرش بدترین اتفاقات است هم از لحاظ کمی و هم از لحاظ کیفی.

 

 

دیدگاه ها

  1. مهدیس

    سلام. به نظرم این مطلب از اون دست روز نوشت هاییه که اگر بگردیم مشابهش رو در سایت باز هم پیدا می کنیم. مثل حرفی که مدام با خودت تکرار می کنی چون هنوز دغدغته, چون نباید یادت بره, چون هنوز بدستش نیاوردی.
    به نظرم شما همیشه “بازنگری و بازسازی افکار” رو در تلاش بودید, “تعلیق و رهایی” رو در آرزو و با “پذیرش بدترین اتفاقات” همیشه بر سر جدال. گمان می کنم در این زمانه سراسر سازش و عادت باید خوشحال باشیم که هنوز گاهی تضادهای درونمون اونقدر بالا می گیره که نیازمند قدری رهایی برای بازسازی و فرار از پذیرفتن و عادت کردن می شیم.
    امیدوارم به زودی فرصت تجدید قوا پیش بیاد. برقرار باشید
    …………………………………………………………………………………………………………………
    جواب: سلام. کاملا حق با توست.

  2. سیما سلمان زاده

    آرش جان
    آفرین که دست از بازآفرینی افکار برنمیداری…نمیذاری بعضی افکار آرش دیگری بیافرینند…فقط منتظر اتفاقات بهتر هستیم…فقط…
    …………………………………………………………………………………………………………..
    جواب: سلام. سپاس از توجه و محبت شما.

  3. سیما سلمان زاده

    دوباره درود
    مشغول خواندن کتاب نجوای آزادی(مجتبی صدریا) هستم…از صفحه ۵۴ به بعد یاد “این روزها ” افتادم…تداوم اندیشیدن و آفریدن برای تبدیل تفاوتها به تفاهم ها…
    حتما و به زودی بخونید
    …………………………………………………………………………………………………………..
    جواب: سلام. اگر وقت یاری کنه، حتما میخونمش.

  4. sahar sadat

    سلام کاش از عکس هایی که می گیرین بزارین ممنون
    ………………………………………………………………………………………………
    جواب: سلام. چشم.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *