1- سیام بنفش

از طرف دوست گرامی، “هومر برقانی” که مسوول “نهاد گردشگری تایلند” (TAT) در ایران است، به عنوان بلاگر سفر به یک سفر 5 روزه به شهر “چیانگ مای” دعوت شدم.

قرار شد که در نمایشگاه TTM+ 2016 شرکت کنیم و با برخی از جاذبه‌های گردشگری تایلند آشنا شویم.

عکس‌ها و مطالب زیر گراشی است از این سفر:

چمدان‌هایم را بسته‌ام و منتظرم دوستانم بیایند تا با هم سمت فرودگاه برویم. مادرم آنجا نشسته و منتظر است که قبل از رفتنم مراسم بدرقه را با آب و قرآن انجام دهد. این کاری است که همیشه قبل از هر سفری برایم انجام می‌دهد. لطفش همیشه پایدار بوده و ارادتمندش هستم.

در داخل فرودگاه و درست قبل از گیت بازرسی کارت پرواز و پاسپورت برای سوار شدن به هواپیما، شخصی به سمت همه مسافران پرواز “ماهان ایر” به مقصد تایلند آمد و این برگه را میان آن‌ها پخش کرد. پخش این برگه‌های تبلیغاتی در آن مکان برای من و همسفرانم عجیب آمد و احساس کردیم که نادرست و غیرقانونی است.

از تهران به بانکوک پرواز کردیم و بعد از 3 ساعت انتظار در سالن ترانزیت فرودگاه بانکوک، به “چیانگ مای” پرواز کردیم. در فرودگاه بانکوک متوجه شدیم که ظاهرا وزارت گردشگری و ورزش تایلند کارش را خیلی خوب انجام داده. عزم پذیرش گردشگر در فرودگاه کاملا مشخص و رنگ این عزم، بنفش بود. بنفش رنگ برند گردشگری تایلند است و همان‌طور که در تصویر می‌بینید رنگ هواپیمای ملی تایلند بنفش است.

رنگ این اتومبیل‌ها که در محوطه باند فرودگاه حرکت می‌کنند هم بنفش است.

رنگ یونیفرم برخی از کارکنان فرودگاه هم بنفش است.

رنگ کفپوش هواپیما هم بنفش است.

رنگ کمربند صندلی هواپیما هم بنفش است.

و حتی بسته پذیرایی داخل هواپیما هم با رنگ بنفش عجین شده.

اگر اشتباه نکنم بنفش از رنگ غالب گل‌های ارکیده‌ این کشور می‌آید.

در فرودگاه “چیانگ مای” (شهری در شمال کشور تایلند)، راهنما و راننده به استقبالمان آمده بودند و تا آخر سفر نیز همراهمان ماندند.

یکراست از فرودگاه برای صرف ناهار رفتیم. انواع سوپ‌ها، خوراک‌ها و نوشیدنی‌ها بر روی میز چیده شده بود تا ما اولین لذت ناب سفره تایلندی را تجربه کنیم. خیلی چسبید، جای همگی خالی. بعد از این ناهار هم، هر وقت هر غذای تایلندی را تجربه کردیم، عالی بود.

رستورانی که در آن غذا خوردیم هم در سالن هم در حیاط تزیینات جالبی داشت. این اسب چوبی هم یکی از تزییناتش بود.

از فروشگاه 7/11، با پرداخت مبلغ 299 بت (حدود 30000 تومان) یک سیم کارت گرفتم که در تصویر می‌بینید. با خرید این سیم کارت می‌توان به مدت 7 روز از اینترنت 3G/4G استفاده کرد. من خریدم، استفاده کردم و بسیار راضی بودم.

در تایلند هم پلیس گردشگر هست، هم دادگاه گردشگر، بنابراین بعید نیست که سیم کارت گردشگر هم داشته باشند.

بعد از خرید برخی لوازم از فروشگاه، به سمت مرکز ماساژ Oasis Spa رفتیم. فضای بسیار دل انگیز و حرفه‌ای را برای ماساژ ترتیب داده بودند. به مدت حدودی دو ساعت از خدمات ماساژ بهره بردیم.

بعد از ماساژ به سمت هتلی رفتیم که نهایتا چهار شب را در آن اقامت داشتیم. اقامت در این هتل، تجریه بسیار خوبی بود. یک هتل آرام و دوست داشتنی. تعداد اتاق‌های هتل زیاد نبود، احتمالا 32 اتاق داشت که همه تمیز و وسیع بودند و این برای آرامش عالی است.

نمایی از هتل

نمایی از هتل

نمایی از هتل

نمایی از هتل

رودخانه “پینگ” (رودخانه شهر چیانگ مای) که از 50 قدمی هتل عبور می‌کند.

نمای دیگری از محوطه هتل، این دفعه از سمت رودخانه “پینگ”

بعد از جایگیری در اتاق‌های هتل، به همراه تنی چند از مهمانان دیگر (از کشورهای دیگر) که برای شرکت در نمایشگاه آمده بودند، در همان رستوران هتل شام خوردیم. بعد از آن برای استراحت رفتیم تا فردا صبح اصل کار آغاز شود.

دیدگاه ها

  1. فرشته

    سلام!
    بعد از مدتهای مدید سکوت اینجا، میتونیم منتظر نوشته شدن یه سفرنامه باشیم!
    عنوان مطلب رو دوست داشتم؛ اگر قرار باشه رنگ تعریفش کنه، بنفش کاملا برازنده است براش…
    …………………………………………………………………………………………………………………….
    جواب: سلام. امیدوارم بنویسم. سپاس از تو.

  2. محمود

    آقا پس چی شد این سفرنامه به شدت منتظریم
    …………………………………………………………………………………………………………………….
    جواب: سلام. عذر میخوام. به محض اینکه وقت کنم، مینویسم. سپاس از پیگیری.

  3. مهدی

    سلام
    خوشحالم که دوباره سفرنامه نوشتن رو اغاز کردید
    همیشه پایدار باشی
    ……………………………………………………………………………………………………………….
    جواب: سلام. سپاس از لطف و توجه شما. امیدوارم که نوشتن هرگز در ما نمیره.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *