دیپلماسی 1001 شب

چند وقتی هست ایده ای در ذهنم شکل گرفته که اینجا و آنجا برای برخی از دوستانم شرح داده ام. امشب این ایده را به “محمدجعفر (امیر) محلاتی” (سفیر ایران در سازمان ملل در سال های 1367 و 1368 که قطعنامه 598 را امضا کرد) گفتم. برایش جالب بود. این است که اینجا بخشی از ایده را می نویسم، شاید روزی به کار آمد.

راستش همه ایده در همان عنوانی است که نوشتم.

در یک کلام، از مبانی نظری پیدا و پنهان در داستان 1001 شب استفاده کنیم تا نوعی ویژه از دیپلماسی را در دنیا شکل دهیم.

با این ایده، هم می توان نقش سیاسی ایران را در مجامع دیپلماتک دنیا به روش جدیدی مطرح کرد، هم ادبیات مبتنی بر فرهنگ گفتاری و نوشتاری ایران را به دنیا شناساند.

در داستان 1001 شب، قضییه این است که شاه هر شب با یک دختر باکره همخوابی می کند و روز بعد او را می کشد. اما در مواجهه با شهرزاد (یکی از همین دخترانی که باید بعد از همخوابگی کشته شود)، قضییه جور دیگری پیش می رود. شهرزاد قبل از همخوابگی با شاه برایش قصه می گوید و ادامه قصه را به شب بعد و شب های بعد موکول می کند. در آخر داستان می بینیم که شهرزاد هنوز زنده است و از شاه و شهرزاد سه کودک هم متولد شده اند. یعنی به جای مرگ، زندگی اتفاق می افتد.

بنابراین داستان 1001 شب را می توان در دنیای دیپلماسی اینگونه تفسیر کرد:

در ابتدا قرار است دو عقیده در یک مواجهه به جنگ هم بروند و نهایتا یکی نابود شود. اما با دیپلماسی 1001 شب می توان آنها را به پای مذاکره کشاند تا در یک دیالوگ جذاب و احتمالا طولانی بتوانند هزار و یک توهای تفکر یکدیگر را تفحص کنند و نهایتا جنگ را به تاخیر بیاندازند تا مشترکاتی را بیابند و به جای مرگ و نابودی، زندگی بیافرینند.

در واقع من فکر می کنم این همان اتفاقی است که در قضییه برجام هم اتفاق افتاد.

بنابراین می شود با برند کردن عنوان “دیپلماسی 1001 شب” به مبانی نهفته در این داستان نقب زد و این دفعه نه به مثابه ادبیات صرف، بلکه به عنوان یک نوع دیپلماسی از آن یاد گرفت.

دیدگاه ها

  1. محمد

    درود بر ارش و ذهن خلاقش. ایده ی بسیار خوبیست.
    ………………………………………………………………………………………………….
    جواب: سلام. ارادت دارم.

  2. بهار

    چطوری رفیق قدیمی؟
    ………………………………………………………………………………………………….
    جواب: سلام. فدای محبتت. تو خوبی؟

  3. مجتباگهستونی

    درود بر آرش عزیز. ایده خوبیه. اول اینکه با شهرزاد خودمون موضوع را مطرح کردم و اون با پرسش هایی از من یک نامه برات نوشت که برای تو ارسالش می کنم. دوم اینکه با توجه به مناقشات سیاسی داخلی و تنش های منطقه ای به خصوص اختلاف ها و تنش هایی که در استانهای مرزی با کشورهای همسایه در مرز رخ میدهد استفاده از دیپلماسی 1001 شب که یک گام به عقب و ده گام به جلو است جواب میده. مثلن امروز در یکی از گروههای واتساپی بچه های قوم گرا که برای عصبانی کردن امثال من ما را عضو کرده اند از یک نوع ذدیپلماسی که با پذیرش گفت وگو با آنانن در کنارشان قرار گرفته ایم اما در نهایت ما روی مواضع تمامیت ارضی و ملی خود تاکید داریم و حرفمان را به انها می زنیم استفاده کردیم و اتفاقن تنش های قبلی مان کم تر شد. حال با پردازش ایده تو می توان به نتیجه نهایی رسید.
    …………………………………………………………………………………………………………….
    جواب: سلام. تو و شهرزاد و خانوادت.

  4. x

    سلام

    ماه اردیبهشت شده. ی مطلب اردیبهشتی رمانتیکی …نمیخواهی بنویسی؟! یا اینکه یک سفر بری و از اون سفر برایمان بنویسی؟
    ………………………………………………………………………………………………………………….
    جواب: سلام. فکر کنم اون آرش دیگه از دست رفته.

  5. سیما سلمان زاده

    درود برشما آرش جان
    این یادداشت رو چند روز پیش خوندم و فقط ذهنم رو درگیر کرد راستش چانه زنی های چند روز اخیر نیکان سر خواسته هاش مرتب منو یاد کاربردهای این دیپلماسی می انداخت بعد فکر کردم که شاید نیکان هم قواعد بازی زندگی رو بهتر از من میدونه…همونطور که اشاره کردی خریدن وقت باعث درک روزنه های امید و ایجاد فرصتهای بهره برداری از اونها میشه تا جایی که فرصت زندگی رو جایگزین تهدید مرگ می کنه و ما چقدر در ایجاد بسیاری زیرساختها نظیر گردشگری نیازمند خریدن وقت از مشتری هامون هستیم… به نظرم مدرسه های طبیعت هم به نوعی با همین دیپلماسی پیش می روند…
    …………………………………………………………………………………………………………………….
    جواب: سلام. زنده باد شما.

  6. رضا

    سلام آرش عزيز
    ايده ي بسيار كاربردي و جالبي را پيشنهاد كرديد
    راستي همانطور كه قول داده بودن در وبلاگ به معرفي بلاگرهاي سفر پرداختم.ممنون مي شم نظر و پيشنهاد شما را داشته باشم
    …………………………………………………………………………………………………………………….
    جواب: سلام. زنده باشی. خوندم. دست مریزاد.

  7. مهدی

    درود جناب نوراقایی
    نفس گفتگوبجای دعوا ,کینه ,جنگ و سرکوب بسیار باارزش است منتها به شرطی که طرفین مزین به صفات اخلاقی باشند چیزی که متاسفانه در دنیای سیاست(برخلاف روابط اجتماعی و زناشویی) کمترمیتوان ان را یافت وگاهی گفتگو زمینه ای برای بده بستان های ناصواب و دوام حاکمان ظالم می گردد.
    ……………………………………………………………………………………………………………………………………
    جواب: سلام. سپاس از شما.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *