به یاد پالمیرا

بهار 1383 در بحبوحه‌ی تصمیم این‌که به فعالیت‌های مهندسی کامپیوتر و مخابرات ادامه دهم یا جهانگرد بشوم، و در اوج زمانی که مطالعات ادبیاتی و فلسفی می‌کردم، به همراه دوستی که مسیر زندگی‌ام را تغییر داد به مدت دو هفته به سوریه سفر کردم.

از این سفر که برگشتم در کلاس‌های راهنمای گردشگری موسسه “آوای جلب سباحان” ثبت نام کردم و اینی شدم که الان هستم.

تا جایی که یادم هست در آن سفر از شهرهای دمشق، حمص، پالمیرا، حلب، لاذقیه، حماه و طرطوس بازدید کردیم. در زیر سه عکس از آن سفر تقدیم می‌کنم:

پالمیرا

به ترتیب از سمت راست:  “جکی کارل” (دوست سوئیسی من)، من با پیراهن سفید، یک چوپان سوریه‌ای که گوسفندهایش را آن حوالی می‌چراند، و یک گردشگر خانم ترکیه‌ای. این خانم و دوستش در چند شهر سوریه با ما همسفر بودند. دوست دیگرش که در این تصویر نیست، همین عکس را گرفت. 7 سال بعد، خانمی که این عکس را گرفت به ایران آمد و با هم دیداری داشتیم.

نمایی از تاق یکی از ورودی‌های “پالمیرا”

بر فراز یکی از ساختمان‌ها نشسته بودم، به پالمیرا نگاه می‌کردم و می‌نوشتم.

حالا دیگر نه آن “پالمیرا” باقی مانده نه آن دست‌نوشته‌ها!

دیدگاه ها

  1. مژگان

    سلام.زنده باشید وپرتوان استاد.
    ………………………………………………………………………………………………………………………..
    جواب: سلام. ارادتمندم.

  2. سیما(سلمان زاده)

    جنگ ننگ است!
    مگر با جنگ می شود ساخت؟
    اما کاش
    دست نوشته ها
    دلنوشته ها
    مانده بودند!!!
    ………………………………………………………………………………………………………………………..
    جواب: سلام. جالب نوشتید.

  3. دخترشجاع

    و من همچنان در همان بحبوحه تصمیم ها مانده ام
    گاهی ترس
    گاهی عقب کشیدن
    گاهی ندانستن
    گاهی عدم اعتماد به نفس
    گاهی نگرانی
    گاهی …

    خوشحالم که شما راه خود را یافتید…برای من هم دعا کنید
    ………………………………………………………………………………………………………………………..
    جواب: سلام. سرگشتگی آغازه دانش است. به زودی راهتون رو پیدا می کنید.

  4. پروانه

    سلام
    زندگی شما توسط یه دوست تغییر مسیر داد و برای من توسط یه بدخواه..
    هرچند که هنوز راهمو پیدا نکردم اما هر روز مطمئن تر میشم که کار درستی کردم.
    امشب هم این نوشتتون حالمو بهتر کرد و قوت قلبم شد.
    شاید منم 11 سال دیگه به این روزا فکر کنم..
    نمیدونم اون موقع از خودم و شرایطم راضیم یا نه؟ امیدوارم باشم و به تلخی ازش یاد نکنم..
    ………………………………………………………………………………………………………………………..
    جواب: سلام. تو نه تنها از خودت راضی خواهی بود بلکه چراغ راه خیلی ها خواهی شد.

  5. نادره

    سلام ارش جان
    چه فلش بك جالبى بود
    بهترين ها پيش رويت باشد تا هميشه دوست جان
    ………………………………………………………………………………………………………………………..
    جواب: سلام. سپاس از لطف و محبتت.

  6. ماهی

    سلام

    چقدر عبرت آموز است.

    برای ما که خارج از دایره کنترل این جنگ ها هستیم، آنها مثل بلایای طبیعی هستند، مثل سیل و زلزله.

    این نشون می ده که ما انسان ها در عین قدرتمند بودن، چقدر آسیب پذیریم و چه خوبه که قدر لحظه هامون رو بدونیم.

    ممنون
    ………………………………………………………………………………………………………………………..
    جواب: سلام. سپاس از شما.

  7. المیرا

    روزها گر رفت گو رو باک نیست

    تو بمان ای آنکه چون تو پاک نیست…..
    ………………………………………………………………………………………………………………………..
    جواب: سلام. سپاس.

  8. جهانگرد كوچك

    سلام جناب نورآقايي ديدن پالميرا و شنيدن درباره زنوبيا ملكه اي نماد قدرت و زيبايي بوده بخش شگفت انكسر سفر به سوريه بود ، چه تلخ كه جنگ لذت دوباره ديدن خيلي از انسان ها و بناها رو از ما مي گيرد
    …………………………………………………………………………………………………………………………………………….
    جواب: سلام. نمیدونم چی باید گفت در این مواقع.

  9. سیما سلمان زاده

    درود
    بهار ۱۳۹۳
    و همین صفحه
    و تغییر مسیر زندگی
    همین.

    چقدر عکس دوم خوبه…آبی آسمان ورای همه چیز قرار داره
    …………………………………………………………………………………………………………….
    جواب: سلام. سپاس از شما.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *