93

در رابطه با عدد 93 با یک تفسیر جالب روبرو شدم که برایتان شرح می‎دهم.

در هجویه‎ی معروفی که منسوب به فردوسی است، بیتی با مضمون زیر وجود دارد:
کف شاه محمود عالی تبار… نُه اندر نُه است، سه اندر چهار
بیت به این صورت هم آمده است:
کف دست محمود عالی تبار… نُه اندر نُه آمد، سه اندر چهار

“جلال خالقی مطلق”، شاهنامه پژوه مشهور این بیت را این‎گونه شرح می‎دهد:
“…نُه اندر نُه (9*9) می‎شود هشتاد و یک، و سه اندر چهار (3*4) می‎شود دوازده و جمعا می‎شوند: 81+12=93

حال اگر شما، کف دست راستتان را ببندید و مشت کنید، انگشت شست و سبابه، به شکل عدد نُه می‎شوند و سه انگشت بعدی را، هر یک، عدد یک بگیرید. بدین ترتیب عدد نود و سه (93) به‎وجود می‎آید. عدد نود و سه، نماد کف بسته است و کف بسته هم نماد خسٌت است در مقابل کف باز که نماد جود و بخشندگی است.”

منبع: مجله‎ی بخارا، شماره‎ی 83، مهر- آبان 1390، ص 353. “جلال خالقی مطلق: دانشی مردی، آراسته به چندین هنر” به قلم “رهنود زریاب”

دیدگاه ها

  1. لیلا

    سلام
    برای منی که ریاضی خوندم و ریاضی درس می دهم ، بحث اسطوره ای اعداد همیشه جالب بوده… سپاس
    از عکسهای زیبای سفر استرالیا هم لذت بردیم ، دو صد سپاس
    ………………………………………………………………………………………………………
    جواب: سلام. اگر دوست داشتید کتاب “عدد، نماد، اسطوره” رو بخونید. موفق باشید.

  2. حامی

    سلام

    چه جالب ! این روزها بحث نماد شناسی بازار گرمی دارد و از آن سو استفاده های

    سیاسی زیادی هم می شود ! با اشاره به این موضوع یک سوال دارم :

    در مورد نمادها همیشه تعابیر و تفسیرهای گوناگونی می شود ارائه داد ,

    چطور می توان به تفسیری که به واقعیت نزدیکتر هست دست یافت؟ در واقع باید به چه

    چیزهایی در نماد شناسی توجه کرد ؟ با توجه به اینکه ما در دسترسی به منابع دقیق

    و اصولی همیشه دچار مشکلیم , صرف منابع موثق کفایت می کند ؟
    ……………………………………………………………………………………………………….
    جواب: سلام. نمادشناسی علم ریاضی نیست که ثابت و لاتغییر باشه. روش تحقیق خودش رو داره. نماد رو باید در زمان و مکان خودش بررسی کرد. همه ی دانش نماد شناسی در کتاب ها نیست برخی از اون ها در دل و ذهن مردمه.

  3. ازاده عسگریان

    درود
    اونوقت انگشت کوچیکه چی می شه ؟؟؟ اون سه تا 111 درست ؛ اما اون انگشت کوچیکه اگه حذف شه نمی دونم شاید مشت خاصیت خودشو از دست بده ؟
    …………………………………………………………………………………………………………
    جواب: سلام. آزاده عزیز، تو شش تا انگشت داری؟ دوست من، انگشت شست و اشاره با هم میشه 9 و اون سه انگشت دیگه میشه 3، آیا اینطور نیست؟

  4. ازاده عسگریان

    حالا که خوب فکر می کنم 5 تا انگشت دارم ، نه فکر نمی کنم شش تا انگشت داشته باشم . 😉
    با سپاس از آرش عزیز
    ………………………………………………………………………………………………………………….
    جواب: سلام. مراقب خودت باش.

  5. ازاده عسگریان

    جالب اینجاست که یه انگشت زیاد آوردم یعنی چهار تا !!!!!
    ………………………………………………………………………………………………………………….
    جواب: سلام. ارادتمندم.

  6. ازاده عسگریان

    با درود فراوان
    امروز صبح یکی از دوستام در مورد سنگ قبر های ایرانی ( مربوط به زمان ساسانیان ) در شهر سیان چین صحبت می کرد .
    ……………………………………………………………………………………………………………………
    جواب: سلام. چه جالب. دوست دارم بیشتر در این مورد بدونم. سپاس از شما.

  7. حامی

    سلام

    به نظرم همسانی برخی از اسطوره ها با بحث حافظه ی جمعی و تاثیر

    اون در اسطوره سازی ناخودآگاه ذهن آدمی ربط داره ٬ نداره ؟

    کتابی در این مورد می شناسی که بتونه کمک کنه ؟
    ……………………………………………………………………………………………….
    جواب: سلام. فکر کنم ربط داره. الان اینقدر درگیر کارهای دیگه هستم که توی ذهنیتی از کتابهای اسطوره ندارم.

  8. ازاده عسگریان

    ردپای زرتشتیان در چین
    دو کشور ایران و چین از روزگار سلسله « هان »، در چین و سلسله «اشکانی» در ایران با هم ارتباط داشتند.
    جاده ابریشم شاهراه پیوند خاور و باختر، به زبانی، راهی بوده است بین ایران و چین.
    در شاهنامه آمده: ز دریای چین تا به کرمان رسید / همه روی کشور سپه گسترید.
    پس از یورش تازیان به ایران بسیاری از شاهزادگان ایرانی از این راه به چین رفتند تا از امپراتورهای چینی برای بازپس گیری سرزمین از دست رفته یاری بگیرند.
    موبد اردشیر آذرگشسب در کتاب «مراسم مذهبی زرتشتیان»(چاپ 1353خ.) چنین می نویسد:
    چند سال پیش در شهر «سیان» سرچشمه جاده نامی ابریشم سنگ گوری کشف شد. این سنگ گور که نوشته آن به خط و زبان پهلوی است و از نگاه باستان شناسی اهمیت بی اندازه ای دارد، سنگ گور آرامگاه یک شاهزاده خانم ایرانی است که پدرش دارای مقام والایی در ارتش چین بوده است. نوشته این اثر باستانی که توسط پروفسور جی گیواتیو استاد ژاپنی ترجمه شده است و مورد توجه وی قرار گرفت چنین است: «این گور نوشین روان شاهزاده خانم «ماسیش» دختر نوشین روان سردار «سیزین» از خاندان ایرانی «سورن» است که به سال 250 و سال 260 خاندان تئانگ( یک نوع گاهشماری چینی که بر مبنای خاندان ها بوده است) در ماه سپندارمز و روز سپندارمز در 26 سالگی در گذشت. جایگاه او با اورمزد و امشاسپندان در گروسمان جهان برین باد.»
    این کتیبه در سال ۱۹۵۵م. به خط پهلوی و به زبان فارسی میانه در باختر شهر «شیان»(سیان) چین پیدا شد.
    البته آرش عزیر اینها همش روایت شده (این مطالب رو شنیدم تو کتابی اینها رو نخوندم؛ بعضی هاش رو هم از اینترنت سرچ کردم )سال 1366 دکتر باقر زاده (باستان شناس ) پیگیر این قضیه بود . دکتر باقر زده اگر زنده باشن ساکن پاریس هستن .( بابت مکتوب و موثق نبودن اطلاعات هم پوزش می خوام ) فکر می کنم یه سری به سی آن چین برین ؛ مثل اینکه خبر هاییه …
    به روایتی دیگر :
    کتیبهء قبر یک دختر ایرانی که در شهر “سیان چین” به خط پهلوی و زبان دری است، این کتیبه در سال 240 یزد گردی نوشته شده است.
    باز هم به روایتی دیگر :
    كتيبه سيان در چين:‌ سنگ مزاري دو زبانه (پهلوي ـ چيني) در در دهكده‌اي در حوالي پايتخت باستاني چين كشف شد.
    تنها معبد مانوی که در جهان برجای مانده، معبد مانوی « هوابیائو » در ایالت « جین جیان »، « جوان*جو » چین جای گرفته است که در سده سیزدهم میلادی و در روزگار سلسله « یوان » ساخته شده است. حتا فردوسی مانی را از چین می داند:
    بیامد یکی مرد گویا ز چین / که چون او مصور نبیند زمین
    به صورتگری گفت پیغمبرم / ز دین آوران جهان برترم
    آقا مثل اینکه این 93 هم شده پاتوق ما … با درود فراوان و آرزوی شادکامی
    ……………………………………………………………………………………………………………….
    جواب: سلام.

  9. مهدی

    ‎درود بر شما
    معنی سه اندر چهار چیه؟
    منظورم اینه که بر چه مبنا فردوسی بزرگ فرمودند؟ ‎‏‎ ‎
    ………………………………………………………………………………………………………………………………..
    جواب: سلام. توضیح داده شده. 3 در 4 می شه 12. فردوسی میخواسته به عدد 12 اشاره کنه.

  10. سید ذبیح الله

    سلام!
    اگر یک نگاه به خطوط کف دست تان بیندازین در در کف دست چپ نوشته است هشتاد و یک و در کف دست راست نوشته است هژده، در کف دست راست بعضی ها دوازده نوشته است. در قدیم بر اساس محاسبات کف شناسی کف راست هر کس که دوازده می بود بخیل(خست) شمرده می شد. نه اند نه آید یعنی همان هشتادو یک و سه ضرب چهار می شود دوازده.
    یعنی در دست چپ سلطان محمود هشتادویک و در درست راستش دوازده نوشته بوده است. هدف فردوسی بیان کردن بخل سلطان محمود بوده. یعنی اینکه سلطان محمود در مورد خصوصیت بخشندگی بسیار ضعیف بوده
    ………………………………………………………………………………………………….
    جواب: سلام. سپاس از شما.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *