بازگشت به صفحه نخست

هند ۱۴

ادامه از قبل…

Yama – Yamuna
یاما و یمنا (جمنا) در اسطوره‌های هندی، تغییر یافته‌ی جَم (جمشید) و جَمَک (همسر جمشید) هستند.
یاما خدای مرگ، اولین انسانی بود که در پهنه‌ی زمین چشم به جهان گشود، و هم او بود اولین انسانی که در کام مرگ فرو شد، تا هیچ انسانی را رهایی از این سرنوشت محتوم میسر نباشد.
یاما فرزند خورشید است که هر غروب محکوم به مرگ است.
یمنا (جمنا) نام رود مقدسی در هند (این رود ۱۴۰۰ کیلومتر طول دارد) و الهه‌ی منسوب به آن است. یمنا دختر خدای خورشید و خواهر ایزد مرگ (یاما) است. رودهای گنک و جمنا در شهر الله‌آباد به هم می‌رسند و همین امر از دلایل تقدس این شهر به شمار می‌رود.

وارونا Varuna
از خدایان آسمانی ریگ ودا است و همواره با میترا ظاهر می‌شود. برخی، واژه‌ی Varuna(s) را با Uranus لاتین و Oranus یونانی معادل دانسته‌اند. وارونا و میترا برپا نگهدارنده‌ی قوانین روحانی و فیزیکی جهان‌اند. در اوایل عهد ودایی، وارونا پادشاه جهان بود. او را سلطان آسمان و نازل کننده‌ی باران می‌دانستند. واژه‌ی «وارونا» را با «باران» فارسی هم‌ریشه و هم‌معنا می‌دانند.

وداها Vedas
واژه‌ی ودا به لحاظ لغوی به معنای دانش و معرفت است ولی به صورت اسم خاص به معارف مقدسی اطلاق می‌شود که در چهار کتاب مقدس Four Vedas درج شده‌اند. از ابتدا نام ودا صرفا به مجموعه‌ای از سرودهای نیایشی اطلاق می‌شد که در کتاب ریگ ودا Rg Veda گرد آمده بودند. رفته‌رفته سه مجموعه‌ی دیگر با نام‌های Sama Veda – yajur Veda – Atharva Veda به مجموعه‌ی نخستین افزوده شد که جمعا وداها را تشکیل می‌دهند.
ساما ودا مشتمل بر نغمه‌هایی Samans است که کاهنان موظف بودند در هنگام برگزاری مراسم قربانی آن‌ها را با آوای خوش بخوانند.
یاجورا ودا شامل دستورالعمل‌های آیین قربانی Yajumsi است.
اتهروا ودا محتوی اوراد جادویی و آداب مربوط به افسانه‌های کهن است.
مضامین مندرج در اتهروا ودا مخاطب عام‌تری دارد ولی سه مجموعه‌ی دیگر، که به ارکان نیایشی مربوط می‌شده بیشتر به قشر کاهنان و روحانیون تعلق داشته است.
هرگاه «وداها» به صورت جمع به کار برده شوند، منظور هر چهار کتاب است و اگر فقط گفته شود «ودا»، منظور ریگ ودا است.

اوپانیشادها Upanisadas
از ۱۵۰ اثر فلسفی که برخی در قالب نثر و بعضی در قالب نظم سروده شده‌اند تشکیل یافته‌اند. این آثار بین سال‌های ۶۰۰ تا ۲۰۰ قبل از میلاد تدوین شده‌اند و به عنوان بنیاد و سرچشمه‌ی عرفان و فلسفه هندویی از اهمیت بسزایی برخوردارند.

منبع:
مقدمه‌ای بر هند هند، آناندا کوماراسوامی؛ تحقیق و ترجمه از امیرحسین ذکرگو، تهران، روزنه، ۱۳۸۲/

۲ نظر در “هند ۱۴”

  1. رها نوشته است:

    با سلام واحترام
    نی به سوی آسمان راه سفر…
    …………………………………………………………………….
    جواب: با سلام و احترام.

  2. نعیمه نوشته است:

    سلام آرش جون. حالت خوبه دوستم؟
    البته هر روز سایتت رو می خونم ولی خیلی وقت بود که احوالت رو نپرسیده بودم.
    روزهای خوبی در پیش داشته باشی.
    ………………………………………………………..
    جواب: سلام نعیمه. حالم خوبه. خوب. باز هم در زندگی‌ام تغییر ایجاد شده و دوستش دارم. امیدوارم تو همیشه لامت باشی و خندان، همیشه.

ارسال نظر

 
نام:
ایمیل (نمایش داده نخواهد شد):
وب سایت:


برای جلوگیری از فرستادن هرزنامه،‌کاراکتر های روبرو را در زیر وارد نمایید در صورت ناخوانا بودن اینجا را کلیک کنید
Click to hear an audio file of the anti-spam word