آي…

1) شعر مي‌خواهم، كمي نسيم و تنهايي…مي‌خواهم تمام اين شب تار پر از كابوس را گام بزنم و در انتظار صبحگاهي باشم كه حلق‌آويزم مي‌كنند.

2) در زندگي چه چيزي هست كه اين همه براي آن مبارزه مي‌كنند. در مرگ چه چيزي هست كه اين همه آن را انتظار مي‌كشم.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *