بدون عنوان باشد بهتر است

به اين نتيجه رسيدم كه ظاهرا هر چه بيش‌تر سعي مي‌كنم تا انسان بهتري باشم، نقدها و تهمت‌هاي بيش‌تري را بايد به جان بخرم و كم‌كم به سمتي پيش مي‌روم كه كمتر سخن بگويم و دور شوم و بروم تا يك ناپيدايي.

هر روز با يك نيروي تازه شروع مي‌كنم و البته هيچ روزي نيست كه زخم زباني يا كج‌فهمي آزارم ندهد.

نمي‌دانم. نمي‌دانم. نمي‌دانم.

دیدگاه ها

  1. سمیرا یحیایی

    یه آدمی چند روز پیش ها حرف خوبی زد گفت گاهی این جهان جهان تو نیست….خب بعضی وقت ها پیش می یاد دیگه بعد هم گور باباشون بعد هم آدم که سعی نمی کنه بهتر بشه آخه این یه اتفاق ناخودآگاهه که خودت نباید متوجه اش بشی …. انگار واسه خوب بودن ات هم می خوای منت بزاری ها خب خوب نباش اصلا بد باش ببین واسه مردم فرقی نمی کنه چون اصولا متوجه نیستن.!! به خدا

  2. فرشاد طهمورثي

    سلام مرد،يه روز تو يه كتاب خوندم اگه ديدي پشت سرت حرفهاي…. وحسادت و…. زياد شده بدون كه بزرگ شدي.لازم نيست سكوت كني يا كم رنگ بشي فقط بايد اره رو تيز كني و دلت رو دريا،كشتي با تمام بزرگيش وقتي غرق ميشه تو دريا وتو به دريا نگاه ميكني بازهم صاف،اينارو غرق كن(زخم زبان، کج‌فهمی و….) وگرنه غرق ميشي!

  3. لیلا

    سلام
    اینجور آدمها بیمارند. سادیسم دارند . کار و زندگی و فکر ندارند شروع می کنند به زخم زبان و تهمت زدن به آدمهای موفق. تو کار خودت را انجام بده.

    به قول رقص کنان Never Mind
    راستی این حروفی را که گذاشتی وارد کادر کنیم علت این کار چیه؟؟!!
    میدونی که من فضولم کاریش هم نمی شه کرد.
    زندگی به کامت شیرین
    …………………………………………………………
    جواب: سلام. به اين دليله كه Spam برام نياد.

  4. سیما سلمان‌زاده

    عزیزی به بزرگواری می‌گفت:
    “مشکل شما اینه که زیاد می‌فهمی”

    شما هم.
    ………………………………………………………………………………………………………………….
    جواب: سلام. لطف دارید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *