ريو دو ژانيرو

امروز به «ريو دو ژانيرو» آمديم.

حالا در ساحل ريو نشسته‌ام و از اينترنت wireless رايگاني كه در تمام ساحل پر مي‌زند، استفاده مي‌كنم و قهوه اسپرسو برزيلي را مزه مي‌كنم. همين اينترنت در هتلي كه در آن اقامت داريم، روزانه 25 دلار هزينه برمي‌دارد، ولي فقط 50 متر از هتل دور شدم و اينترنت رايگان در اختيار دارم. ظاهرا در همه جاي دنيا، تضادهاي عجيب وجود دارد.

ريو شهر زنده‌اي است، من را به ياد بيروت مي‌اندازد. روبرويم دختران و پسران فوتبال ساحلي بازي مي‌كنند. كنار دستم مردمان بر روي صندلي‌ها و دور ميزها نشسته‌اند و گپ مي‌زنند و مي‌نوشند.

پشت سرم، اتومبيل‌ها در حركتند و ورزشكاران مي‌دوند.

در اين نزديكي نوازندگان دوره گرد مي‌نوازند، هوا خوب است و چشم‌انداز بي‌نظير.

 

 

 براي ديدن عكس‌هاي بيش‌تر به آدرس زير مراجعه كنيد:

http://picasaweb.google.com/nooraghayee/BRAZIL

 

دیدگاه ها

  1. مریم

    من تعجب میکنم ازتون شما کویر با دو خانموم میروید ولی برزیل تنها. با دو خانوم کنار ساحل دریای برزیل حالش بیشتره یا کویر ایران؟؟
    شاید کسخل باشید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *