ايگو آسو

امروز طبيعت برزيل را ديدم. ناتوان از توصيفم.

به عكس‌ها http://picasaweb.google.com/nooraghayee/BRAZIL رجوع كنيد و خودتان ناتواني من را تصديق كنيد.

اما اتفاق ديگري كه افتاد اين بود كه براي اولين مرتبه سوار هليكوپتر شدم و يكي از عجايب طبيعت را از بالا به نظاره نشستم.

دیدگاه ها

  1. *

    با سلام،سال نو مبارک.
    عکسهای بسیار زیبایی گرفتید ، بی شک این طبیعت بکر و خدایی ستودنی است . خوش بگذره .
    با آرزوی سلامتی و موفقیت

  2. N

    مطمئناً ” گلوی قلم” هیچ وقت ناتوان از توصیف نمی تونه باشه.
    این طبیعت زیبا بیانگر گوشه ای از عظمت صانع مهربونی هاست.
    با آرزوی اوقاتی خوش

  3. آزاذه

    سلام
    امشب وبلاگتون رو خوندم . در مطالب مربوط به برزیل هیجان و لطافت خاصی بود .حسی که انسان در مواجه با ناشناخته ها تجربه می کنه.و گاهی به نظر میاد به هیج ترتیبی قابل بازگویی نیست.و البته سفر همیشه با چنین احساسی همراه هست.به خصوص به مکانی دور و برای بسیاری غریب.
    و اینکه تقریبا 10 روز می شه که مطلب جدیدی ننوشتید امیدوارم حالتون خوب باشه.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *