از خدا تا انسان

0: صداي پرنده و نور صبح و زمين گرم و عطر بهار و آب باران بود، وقتي كه من نبودم.
1: شنيدم و ديدم و لمس كردم و بوييدم و مزه كردم. اكنون هستم.

دیدگاه ها

  1. *

    با سلام.
    چنارها و سروها، نه در خاک من، که در خاک ما، در هم ریشه دوانده اند. باشد که مانا باشند.
    با آرزوی سلامتی و موفقیت.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *