خانه‌ی روان

کلون تردید را بکوب،

قدم بگذار به هشتی تشویش،

ترس دالان را فرو بگذار،

تجربه کن بیرونی انتظار را،

تا به حیاط رهایی برسی.

آنگاه در رویای اندرونی

از پله‌های سرداب ناخودآگاه پایین برو.

زمانی بعد،

به امید معراج بام بالا بیا.

زینهار! در این پایین و بالا شدن،

از پنج دری احساس غافل نشوی.

 

 

 

دیدگاه ها

  1. سیما سلمان‌زاده

    شگفت‌انگیزه این یادداشت!
    امکان نداره بشه اون رو بدون تخیل خوند👌
    و چه حس دلهره دلنشینی چاشنی اون شده.
    ……………………………………………………………………………………………………………………..
    جواب: سلام. خوشحالم که مقبول افتاده.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *